Warsztaty teatralne w Szczekarkowie

Każdy spektakl, każde przedstawienie jest fantastycznym procesem dydaktycznym, który pomaga nam odkrywać świat, otoczenie, rozwijać zdolności, wzbogacać wiedzę. Szczęście mają ci, którzy są prowadzeni w tym kierunku przez właściwych ludzi. Dlatego też dnia 25 stycznia 2016 roku w Szkole Podstawowej w Szczekarkowie odbyły się warsztaty teatralne, które poprowadziła pani Dyrektor Powiatowego Młodzieżowego Domu Kultury w Lubartowie  Jolanta Tomasiewicz. W spotkaniu uczestniczyli uczniowie z klasy czwartej i piątej. Jest to grupa uczniów, przygotowująca  przedstawienie w ramach międzynarodowego projektu eTwinning – „Wariacje wokół Czerwonego Kapturka i wpływ teatru szkolnego na proces dydaktyczny”, które będzie zaprezentowane szkołom partnerskim z różnych zakątków Europy. Pani Jolanta jest fantastycznym pedagogiem, który potrafi fenomenalnie wprowadzać uczestnika w świat teatru i gry aktorskiej. W czasie spotkania przeprowadziła z uczniami rozmowę na temat istoty tego co nazywamy teatrem. Następnie uczniowie całkowicie poddali się szeregowi ćwiczeń usprawniających dykcję. Wyzwanie nie było łatwe, ale radzili sobie perfekcyjnie szeleszcząc dość skomplikowanymi frazami:

• Wyindywidualizowany indywidualista wyindywidualizował się z tłumu wyindywidualizowanych indywidualistów.
• Lojalna Jola lubi lojalnego jelenia.
• Leży Jerzy na wieży i nie wierzy, że na drugiej wieży wśród stada nietoperzy leży drugi Jerzy.
• W czasie suszy szosa sucha. Suchą szosą Sasza szedł.
• W Szczebrzeszynie chrząszcz brzmi w trzcinie i Szczebrzeszyn z tego słynie, że chrząszcz właśnie brzęczał w trzcinie.

W czasie spotkania uczestnicy również poszukiwali odpowiedzi na wiele pytań, które dotykają istoty aktorstwa. Jedną z kwestii nad którą pochylili się uczniowie to czego nie powinien robić aktor czy też co jest dla aktora ważne. W czasie zajęć praktycznych grupa odkrywała również pułapki, jakie płata mózg w czasie odkrywania ról. Ćwiczenia praktyczne wprowadzały również elementy pantomimy, w której uczniowie się świetnie sprawdzali.

Do całego spotkania uczniowie przygotowali się bardzo starannie, ponieważ każdy już starał się wyuczyć teksty swojej roli na pamięć. Dzięki czemu w ostatniej części spotkania Pani Jolanta Tomasiewicz pomogła wyreżyserować grę sceniczną. „Szkoda, że to już koniec. Po takim spotkaniu chciałabym zostać aktorką. To jest niesamowite.” – mówi jedna z uczestniczek spotkania. Jej koleżanka słysząc to szybko wtrąciła: „A ty widziałaś Panią Jolę? Jejku, jak ona się poruszała na scenie. Toż ona jest urodzoną artystką!” Co do tego akurat nikt z uczestników spotkania nie ma żadnych wątpliwości. Od spotkania minęło kilka dni, a każdy rozmawia o pomysłach, jakie sugerowała Pani Jola. Przedstawienie zaczęło żyć własnym życiem, a właściwie to młodzi aktorzy zaczęli się integrować ze swoim przedstawieniem ożywiając jego każdą minutę. Jedno jest pewne i to już uczestnicy warsztatów wiedzą, że aktor nigdy na scenie nie może bierny. Nawet jeżeli widzowi się wydaje, że ten aktor jest bierny, to znaczy, że widzowi się tylko tak wydaje. Aktor gra w każdej minucie spektaklu.

Uczestnicy spotkania, Grono Pedagogiczne oraz Dyrekcja ze Szkoły Podstawowej w Szczekarkowie dziękują pięknie Pani Jolancie Tomasiewicz za czas i każde słowo, które padało na naszym gruncie. Będziemy to pielęgnować, aby w przyszłości zaowocowało wieloma sukcesami. A Pani Joli życzymy siły i energii, aby jak największe rzesze młodych ludzi mogło skorzystać z jej fenomenalnego talentu co do którego nikt nie absolutnie wątpliwości.