Bochnia i Kraków - ostatnie przystanki w drodze do domu

Po tym jak sprawnie zjedli obiad w Jamie Michalika na Starówce czekała na nich kolejna niespodzianka. Już o godzinie 14.00 przed drzwiami Teatru im. Juliusza Słowackiego spotkali się z Anną Tomaszewska, znaną krakowską aktorką, którą możemy znać z takich filmów i seriali telewizyjnych jak: „Z biegiem lat, z biegiem dni...”; „Boża podszewka” jako Jaśmina; „Klan”; „Na dobre i na złe”;    „Egzamin z życia”; „Majka” jako Róża Olkowicz, babcia Majki czy też „Julia” jako Hanna Janicka. Oprócz ról telewizyjnych nasza Przewodniczka po Krakowskim Teatrze ma na swoim koncie wiele ról teatralnych.

Aktorka pokazała uczniom kulisy teatru, po czym w pięknej sali konferencyjnej przysiadła z nimi na spotkanie opowiadając im o swoich trudnych początkach aktorskich, swojej karierze, ulubionych rolach. Wspominała również na czym polega trud w pracy aktora. Przez całe spotkanie, kilka razy w rozmowie z uczniami, podkreślała, że zawsze warto walczyć o swoje marzenia. Często jest to związane z ciężką pracą, ale warto marzyć i o te marzenia walczyć. Pełni energii i motywacji do dalszych działań po tak fantastycznym spotkaniu w tak magicznym miejscu, młodzież udała się do kopalni soli w Bochni, gdzie na głębokości 250 m spędziła ostatnią noc w swojej podróży. Chociaż zanim się położyli spać dużo rzeczy działo się tego wieczoru. Warto wspomnieć, że akurat ten pobyt w kopalni zgromadził w jednym miejscu pod ziemią dość liczną grupę dzieci i młodzieży ze szkół podstawowych, gimnazjów oraz szkół średnich. Łącznie w Komorze Ważyn nocowało 287 uczestników. Na początku młodzież rozgościła się i udała się na trasę turystyczną, gdzie sami królowie polscy oraz inne postacie historyczne opowiadały o historii samej kopalni, jak również historii naszego kraju. Na zakończenie trasy turystycznej każdy mógł zjechać ze zjeżdżalni o długości 140 m lub pokonać blisko 300 schodów. Po krótkiej przerwie na kolację uczniowie mieli do dyspozycji boisko sportowe do piłki nożnej oraz do koszykówki, tenis stołowy lub dyskotekę do godziny 24.00.

Następnego dnia rano, o godzinie 8.00 młodzież opuściła kopalnię i udała się do Krakowa korzystając z zaproszenia Ewy Drzyzgi na spotkanie z nią w krakowskiej stacji TVN. W rozmowie podczas spotkania uczniowie ze szkoły w Niedźwiadzie poznali początki jej kariery, którą zaczynała w radio. Wszystko to co do tej pory osiągnęła wymagało dużego wysiłku, zaangażowania i konsekwencji w osiąganiu wyznaczanych celów. Ewa zdradzała również zakamarki powstawania programu „Rozmowy w Toku”. Opowiadała na czym polega dobór uczestników programu oraz z jakimi problemami trzeba się zmierzyć podczas jego realizacji. Fenomenalnie było posłuchać Ewy Drzyzgi opowiadającej również o realizacji jednego z ostatnich odcinków, co miało miejsce dokładnie dzień wcześniej. Po spotkaniu z Gospodynią programu „Rozmowy w Toku” na młodzież czekała prawdziwa niespodzianka. Dzięki Ewie Drzyzdze młodzież mogła zwiedzić studio TVN pod opieką samego Jerzego Kramarczyka. Jest to aktor filmowo teatralny również z dorobkiem dubbingowym. Jego głosem mogli się delektować miłośnicy Listonosza Pata czy też Strażaka Sama. Dubbingował również w filmie „O dwóch takich co ukradli księżyc” oraz niektóre postacie z bajki „Smerfy”. Zwiedzanie z takim przewodnikiem stacji TVN nie mogło być nudne. Na zakończenie fantastyczne przygody z TVN pan Jerzy zabrał młodzież na plan serialu „Julia”, który mogliśmy wcześniej oglądać na naszych ekranach oraz w tym samym miejscu obecnie kręcony jest serial „Szpital”. Dzięki ekipie serialu „Szpital”, która na chwilę zrobiła przerwę w nagraniu kolejnych odcinków, młodzież przeszła przez plan serialu poznając sekrety jego powstania „od kuchni”.

Bogatsi o nowy bagaż doświadczeń po tak fantastycznym wyjeździe wszyscy wrócili cali i zdrowi do Niedźwiady. Są rzeczy, których nie da się zważyć, zmierzyć i dowolną ilość razy powtórzyć. Nie wszystko da się ubrać w słowa. Dlatego też to co zostało opisane to fakty, jakie miały miejsce w czasie naszej podróży. Resztę pozostawiamy wyobraźni czytelnika. Ale warto tu podkreślić, że nic z tych rzeczy nie miało by miejsca, gdyby nie wielkie serce naszych sponsorów, którym bardzo dziękujemy. I to już wszystko z tej przygody. Wydawać by się mogło, że to koniec, ale lepiej myśleć, że to tylko kolejny przystanek naszych przygód. Do zobaczenia.