Jak zoptymalizować zużycie energii w sezonie grzewczym?

Jaką temperaturę ustawić w pomieszczeniach zimą?

W pokojach dziennych ustaw 20–21°C, w sypialni 18–19°C, a w łazience 22–24°C.

Obniżenie temperatury o 1°C zmniejsza zużycie energii na ogrzewanie o ok. 5–6%, dlatego każdy stopień ma znaczenie dla rachunków. Zróżnicowanie temperatur zapewnia komfort tam, gdzie przebywasz najdłużej, i ogranicza straty w pomieszczeniach używanych rzadziej. Przy programowaniu harmonogramu ogrzewania stosuj następujące wartości:

• do salonu i pokoju dziennego – 20–21°C;
• do sypialni – 18–19°C, co sprzyja jakości snu;
• do łazienki – 22–24°C w porach kąpieli;
• do obniżenia nocnego – spadek o 3–4°C względem temperatury dziennej;
• do okresu nieobecności – 16–17°C, bez całkowitego wyłączania ogrzewania.

Całkowite wychładzanie domu grozi zawilgoceniem ścian i dużym poborem energii przy ponownym nagrzewaniu. Stałe, umiarkowane obniżenie temperatury jest korzystniejsze niż jej duże wahania.

Co wybrać: kocioł kondensacyjny czy tradycyjny?

Kocioł kondensacyjny zużywa mniej gazu, ponieważ odzyskuje ciepło ze spalin, które w kotle tradycyjnym trafia do komina.

Kondensacja pary wodnej zachodzi, gdy temperatura wody powracającej z instalacji spada poniżej ok. 55°C, dzięki czemu sprawność kotła sięga ok. 108–109% w odniesieniu do wartości opałowej gazu. Jeżeli oprócz ogrzewania potrzebujesz ciepłej wody użytkowej, piec dwufunkcyjny w wersji kondensacyjnej realizuje obie funkcje w jednym urządzeniu. Wybierając kocioł gazowy, porównaj następujące parametry:

• do oceny oszczędności – sprawność kotła kondensacyjnego ok. 108–109%, starszego kotła konwencjonalnego zwykle 85–92%;
• do współpracy z instalacją – najwyższa efektywność przy temperaturze zasilania 35–55°C (ogrzewanie podłogowe, grzejniki niskotemperaturowe);
• do dopasowania mocy – szeroki zakres modulacji palnika, który ogranicza częste załączanie i wyłączanie;
• do odprowadzenia spalin – przewód koncentryczny 60/100 mm lub 80/125 mm;
• do odprowadzenia kondensatu – podłączenie do kanalizacji przez syfon.

Kocioł kondensacyjny współpracujący z grzejnikami zasilanymi wodą o temperaturze 70–80°C nie wykorzysta w pełni efektu kondensacji. Podłączenie i uruchomienie kotła gazowego zawsze zlecaj instalatorowi z uprawnieniami gazowymi.

Jak regulować grzejniki, by nie tracić ciepła?

Zamontuj głowice termostatyczne i zleć równoważenie hydrauliczne instalacji, dzięki czemu każdy grzejnik otrzyma tyle ciepła, ile potrzebuje.

Głowica termostatyczna, czyli termostat grzejnikowy, samoczynnie przymyka zawór, gdy temperatura w pomieszczeniu osiągnie ustawioną wartość. Oszczędności wynikają z wykorzystania zysków ciepła od słońca, urządzeń AGD i domowników. Przy regulacji armatury grzewczej pamiętaj o następujących zasadach:

• do nastawy głowicy – pozycja „3” odpowiada zwykle ok. 20°C;
• do odpowietrzania grzejników – przed sezonem oraz przy szumie lub chłodnej górnej części grzejnika;
• do ścian zewnętrznych – ekran zagrzejnikowy z folii refleksyjnej ograniczający straty ciepła przez ścianę;
• do swobodnego obiegu powietrza – brak zasłon i mebli bezpośrednio przed grzejnikiem;
• do sterowania całym domem – termostat pokojowy lub regulator pogodowy dopasowujący temperaturę zasilania do temperatury zewnętrznej.

Zasłonięta głowica mierzy temperaturę ciepłego powietrza przy grzejniku, co może doprowadzić do niedogrzania pomieszczenia. W takiej sytuacji zastosuj głowicę z czujnikiem zdalnym.

Jak wietrzyć dom zimą, by ograniczyć straty ciepła?

Wietrz krótko i intensywnie – szeroko otwórz okna na 5–10 minut, zamiast pozostawiać je uchylone przez wiele godzin.

Uchylone okno wychładza ściany i nadproże, a ciepło uchodzi bez znaczącej poprawy jakości powietrza. Przy wietrzeniu przestawnym wymiana powietrza następuje szybko, dzięki czemu przegrody zachowują zgromadzone ciepło. Ogranicz straty wentylacyjne, stosując następujące rozwiązania:

• do wietrzenia przestawnego – 5–10 minut, 2–4 razy dziennie;
• do czasu otwarcia okna – zakręcenie głowic termostatycznych w wietrzonym pomieszczeniu;
• do nieszczelnych okien – nowe uszczelki i regulacja okuć na docisk zimowy;
• do kontroli wilgotności – wilgotność względna powietrza na poziomie 40–60%;
• do domów z rekuperacją – odzysk ciepła z powietrza wywiewanego o sprawności ok. 70–90%.

Nie zaklejaj kratek wentylacyjnych ani nawiewników – brak dopływu powietrza grozi zawilgoceniem, a przy urządzeniach gazowych z otwartą komorą spalania cofaniem się spalin. Sprawna wentylacja jest warunkiem bezpiecznej pracy urządzeń gazowych.

Jakie proste działania obniżą rachunki za ogrzewanie?

Najszybszy efekt dają serwis kotła, obniżenie temperatury ciepłej wody użytkowej i uszczelnienie miejsc, przez które ucieka ciepło.

Kocioł z zabrudzonym wymiennikiem pracuje z niższą sprawnością, dlatego coroczny przegląd serwisowy przekłada się na mniejsze zużycie gazu. Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane w art. 62 ust. 1 pkt 1 nakłada obowiązek kontroli instalacji gazowych i przewodów kominowych co najmniej raz w roku. Przed sezonem i w jego trakcie wykonaj następujące czynności:

• do ciepłej wody użytkowej – temperatura 45–55°C zamiast 60–65°C;
• do rur w pomieszczeniach nieogrzewanych – otulina izolacyjna o grubości min. 20 mm;
• do drzwi wejściowych i okien – nowe uszczelki i progi ograniczające przeciągi;
• do rolet i zasłon – zamykanie na noc, co ogranicza straty ciepła przez szyby;
• do kontroli zużycia – regularny odczyt licznika gazu i porównanie z poprzednim sezonem.

Połączenie sprawnego źródła ciepła, precyzyjnej regulacji i rozsądnej eksploatacji pozwala ograniczyć zużycie energii bez rezygnacji z komfortu.